Hectische week

Zo, we hebben inmiddels een erg hectische week achter de rug. Na alle ellende van de afgelopen tijd viel onze lieve jongen vorige week van de trampoline. Klein detail: die trampoline had ze net een paar dagen eerder gekregen voor haar verjaardag van ons.


Meneer viel ook niet zomaar, maar op zijn hoofd (vol in het gezicht). Het gevolg is hoofdtrauma opgevolgd door een epileptische aanval en ademstilstand. En dat allemaal nadat hij opstond en ik hem opgepakt had (dus in mijn armen). Nou, de paniek sloeg goed toe bij me. Ik ben nog druk (in mijn hoofd) met het verwerken van het vorige trauma, en nu kwam dit er dus bovenop. Al met al heeft het 2 tot 2,5 minuut geduurd voordat hij weer bijkwam (manlief was al wel aan het beademen). Maar die twee minuten lijken de langste 2 minuten die ik heb meegemaakt.

Daarna kwam de ambulance. Uit voorzorg naar het ziekenhuis, hoofdscan, nek scan en hart film later lagen we op de kinderafdeling. We moesten een nachtje blijven ter observatie. En wat een nacht was dat. We werden iedere drie uur gewekt om te kijken hoe het met hem ging (bloeddruk meten, ogen nakijken, zegt hij wat terug?) En dan weer slapen.

Om vijf minuten voor 7 werd meneer wakker. En warempel mama ligt naast mijn bed. Wat gezellig! Dus hop uit bed en bij mama knuffelen. Enkele minuten later: ohhh papa ligt er ook. Hop hop naar papa. Weer enkele minuten later: wat een leuke kamer, kast open en verstoppertje spelen. Pffff, dus aankleden en op zoek naar de speelkamer in afwachting van de dokter(s). Al met al is het goed afgelopen. Het lijkt erop dat hij naast een schram en bult een hersenschudding heeft opgelopen. En dat is het dan. Nou ja, hij heeft ook een bijzonder goed geschrokken moeder...

En dus stonden de dagen erna in het teken van bijkomen en de draad maar weer eens oppakken. Ik ben een klein beetje creatief geweest (merendeel als afleiding). Dus daar zal ik de komende blogpost aan wijden. Nu is het tijd voor een kopje thee en naaimachine-tijd.

Reacties

  1. Jeetje wat zullen jullie geschrokken zijn. Kinderen zijn vaak toch redelijk snel hersteld maar laat 'm maar wel rustig aan doen al zal dat moeilijk zijn. Sterkte ermee!
    Groetjes Diane

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat rustig aan doen is erg lastig. Hij blijft een jongen en heeft zelf dus geen herinnering aan de val. Dus hij dendert lekker door, hihi.

      Verwijderen
  2. Jeetje, je krijgt toch de schrik van je leven!! Wat moet dat moment lang geduurd hebben, maar wat hebben jullie goed gehandeld zo te lezen.

    Heel veel sterkte en fijn dat hij jullie de volgende ochtend meteen al weer kwam knuffelen!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, we hebben echt een knuffelkonijn. En dat si wel lekker, want daardoor wisten we zelf eigenlijk al, dat hij weer de "oude" was.

      Verwijderen
  3. Mijn god! Dat is zeker de schrik van je leven! Gelukkig goed afgelopen maar daar moet je wel ff van bijkomen, blijft nog wel ff rondspoken in je hoofd!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. De schrik zit er inderdaad erg goed in en dat rondspoken in mijn hoofd word gelukkig al wat minder. Het is geen plezierige ervaring, maar gelukkig wel een met een happy end!

      Verwijderen
  4. Neeltje wat enorm heftig om te lezen zeg! Wat een "geluk" dat het zo goed is afgelopen. Fijn dat hij er zelf geen herinneringen aan heeft, bij jou helaas des te meer. Nu zal het nog moeilijker zijn hem te kunnen loslaten en hem te laten voelen dat je vertrouwen hebt in zijn eigen grenzen op zoeken en te laten ontdekken. Sterkte om het een plekje te geven. Warme groet

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. JA, inderdaad dat loslaten wordt er zo niet makkelijker op. Maar dat gaan we vast een keertje leren hoor. Maar nu nog even niet.

      Verwijderen
  5. Oei! Dat was schrikken. Sterkte met het verwerken.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat schrikken zeg, ben heel blij voor jullie dat het zo goed is afgelopen. Sterkte met verwerken en het weer vertrouwen krijgen!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Oh my God heb ik deze gemist. Oh lieverd dat moet toch enorm schrikken zijn geweest, ondingen zijn die trampolines... Maar als ik het hier zo lees is het uiteindelijk met een sisser afgelopen, maar alleen natuurlijk door jullie adequate aanpak. Hele dikke knuffel!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Ik vind het erg leuk als je een berichtje achterlaat.

I enjoy reading messages. Thank you for leaving one.